Gdy zdarza nam się pokłócić z Mężem, widzę w sobie większą gotowość do tego, by wsłuchiwać się w jego uczucia i potrzeby oraz nazywać własne. To pomaga nam lepiej się zrozumieć (spojrzeć na to, co kryje się pod słowami czy zachowaniem) i przyjąć. Staramy się także formułować prośby, co jest takim wychodzeniem sobie na przeciw (nie przeciw sobie). Doświadczam również większego dystansu emocjonalnego w relacji z nim (rozumianego tu jako wyodrębnienie, nie oziębłość). Odkąd jestem bardziej „przy sobie”, mogę być bardziej przy nim, nie tracąc nic z siebie.